Niewydolność serca często jest powiązana z innymi chorobami serca, np. kardiomiopatią. Schorzenie objawia się m.in. osłabieniem oraz zmniejszoną tolerancją wysiłku. W leczeniu niewydolności serca stosowane są beta-blokery oraz antagoniści wapnia.

Niewydolność serca – przyczyny

Niewydolność serca to zespół objawów pojawiający się na skutek obniżenia pojemności minutowej serca w stosunku do zapotrzebowania tkanek. Tym terminem określa się ilość krwi, która jest pompowana w określonej jednostce czasu. Najczęstsze przyczyny wywołujące niewydolność mięśnia sercowego to choroba niedokrwienna serca (tzw. choroba wieńcowa), wady zastawek lub kardiomiopatia rozstrzeniowa. Choroba powstaje także na skutek przeciążenia ciśnieniowego serca występującego przy nadciśnieniu tętniczym. Niewydolność może się rozwinąć przy chorobach osierdzia bądź infekcjach w obrębie mięśnia sercowego. Istnieją też przyczyny niezwiązane ze schorzeniami sercowymi. Niewydolność pojawia się u kobiet w ciąży, a także chorych na nadczynność tarczycy, marskość wątroby bądź niewydolność nerek. Niekiedy powstaje również ze względu na niski poziom hemoglobiny w przebiegu niedokrwistości. Dzieje się tak, ponieważ tkanki potrzebują większej objętości krwi do ich dotlenienia. Przewlekła niewydolność serca to choroba postępująca, można ją jednak kontrolować, lecząc schorzenie, które ją wywołało i prowadząc zdrowy tryb życia (źródło: Apteline.pl).

Objawy niewydolności serca

Niewydolność serca zazwyczaj objawia się łatwym męczeniem się i dużym osłabieniem. Pojawia się także duszność, najczęściej w trakcie wysiłku fizycznego. U osób w zaawansowanym stadium choroby występuje ona również w stanie spoczynku. Pacjenci z niewydolnością serca skarżą się na obrzęki nóg w okolicy goleni i kostek. Chorzy obłożnie dodatkowo mogą cierpieć na obrzęki w obrębie pleców. Są one nasilone po obudzeniu się. Pozostałe objawy niewydolności serca to suchy kaszel pojawiający się w nocy, zawroty głowy, a nawet utrata przytomności w trakcie wysiłku fizycznego. Może dojść także do ochłodzenia kończyn i kołatania serca odczuwanego jako nierówne bicie. U chorych pojawia się również zwiększone oddawanie moczu w ciągu nocy.

Leczenie niewydolności serca

W niewydolności serca najczęściej stosuje się leki moczopędne, zwane diuretykami i inhibitory konwertazy (ACE-inhibitory). Pacjenci przyjmują również beta-blokery oraz glikozydy. Często stosowane są także blokery receptorów wapniowych, tzw. antagoniści wapnia. Jeśli niezbędne jest leczenie zabiegowe, specjaliści wykonują angioplastykę bądź wstawiają by-passy. Niekiedy potrzebna jest operacja zastawek serca.

Zobacz także: Migotanie przedsionków – czym się charakteryzuje?